archiwum

Artykuły

Radio-Spezialhaus in Elbing

W pierwszej połowie lat 20. XX wieku w Prusach Wschodnich rozpoczęła nadawanie stacja Ostmarken-Rundfunk AG z Königsberga, która wraz z berlińską stacją Deutschlandsender była odbierana także w Elbingu. Zróżnicowany program radiowy z lat 20., 30. i 40. zawierał m.in. wiadomości, wykłady, bajki dla dzieci, emitowano muzykę rozrywkowej kameralnej orkiestry radiofonicznej oraz informacje propagandowe III Rzeszy.


W latach 30. w Elbingu było zarejestrowanych około sześć tysięcy odbiorników lampowych dostępnych w sklepach muzycznych, warsztatach radiowych i w firmach np.: Elektro-Rundfunk, Radiotechnisches Laboratorium, Elektro-Radio-Geschäft, Fachgeschäft für Elektrotechnik und Radio, Radio-Spezialhaus czy Führendes Rundfunk-Fachgeschäft, trudniących się sprzedażą gramofonów, płyt szelakowych oraz odbiorników radiowych m.in. firm Mende, Blaupunkt, Saba, Schaub, Körting, Telefunken, Sachsenwerk.

 

 

Więcej informacji w czwartym wydaniu książki „Elbląska Encyklopedia Muzyczna”. Zamówienia: redakcja@muzycznyelblag.pl lub muzycznyelblag@tlen.pl

  • Elbląska Encyklopedia Muzyczna IV

    Czwarta edycja multimedialnej książki Krzysztofa Bidzińskiego pt. „Elbląska Encyklopedia Muzyczna” wydana przez Elbląskie Towarzystwo Kulturalne zawiera na 400 stronach ponad 1000 haseł opisujących dzieje muzyczne miasta od XIII do XXI wieku. Opracowano biogramy solistów i zespołów, zawodowych, amatorskich, zakładowych, szkolnych, wojskowych i kościelnych chórów, orkiestr kameralnych i symfonicznych, grup mniejszości narodowych np. ukraińskich i romskich, zestawiono spis precentorów, kantorów, organistów wraz z instrumentarium, instytuty, akademie, konserwatoria, prywatne i państwowe szkoły i ogniska muzyczne oraz dzieje lutników, firm organmistrzowskich, dystrybutorów i producentów instrumentów, a także magazyny muzyczne. Premiera książki odbędzie się 22 stycznia o godz. 18 w Bibliotece Elbląskiej im. C. Norwida. Wstęp wolny. Zapraszamy!

    czytaj więcej
  • Cenzura kultury w Elblągu w PRL

    „Polska Rzeczpospolita Ludowa zapewnia obywatelom wolność słowa, druku, zgromadzeń, wieców, pochodów i manifestacji. Urzeczywistnieniu tej wolności służy oddanie do użytku ludu pracującego i jego organizacji, drukarni, zasobów papieru, gmachów publicznych i sal, środków łączności, radia oraz innych niezbędnych środków materialnych” – (Artykuł 71, Dziennik Ustaw 1952 nr 33, poz. 232, Konstytucja Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej). Tekst popularnonaukowy „Cenzura kultury w Elblągu w PRL (na przykładzie wspomnień i dokumentów)” opisuje w zarysie działalność cenzury, czyli Głównego Urzędu Kontroli Prasy, Publikacji i Widowisk z delegaturą w Elblągu, który funkcjonował w latach 1945-1990. 

    czytaj więcej
  • Radio-Spezialhaus in Elbing

    W pierwszej połowie lat 20. XX wieku w Prusach Wschodnich rozpoczęła nadawanie stacja Ostmarken-Rundfunk AG z Königsberga, która wraz z berlińską stacją Deutschlandsender była odbierana także w Elbingu. Zróżnicowany program radiowy z lat 20., 30. i 40. zawierał m.in. wiadomości, wykłady, bajki dla dzieci, emitowano muzykę rozrywkowej kameralnej orkiestry radiofonicznej oraz informacje propagandowe III Rzeszy.

    czytaj więcej
  • Funk Jello

    W ich muzyce dostrzegalne były brzmienia rapu wymieszane z hard-rockowym rytmem. Laureaci festiwali m.in. „Rock'n'law” w Węgorzewie – wygrali go w 1996 roku oraz „Jak'Em Troll” w Ostrołęce. Grali na festiwalu Antena Polska w Koszalinie w 1995 r. Nagrania Funk Jello były prezentowane na antenie Radia EL i w innych stacjach radiowych czy telewizyjnych. Zarejestrowali kilka materiałów demonstracyjnych oraz gościli na ogólnopolskich kompilacjach. Po zawieszeniu działalności Funk Jello, niektórzy muzycy udzielali się w grupach: Clon, Soja, Peaceful Cooperation.

    czytaj więcej
  • Orgelbauanstalt Terletzki-Wittek

    W 2017 roku mija 160 lat od założenia w 1857 roku firmy organmistrzowskiej „Orgelbauanstalt und Pianofortemagazin” prowadzonej przez 88 lat w początkowym okresie przez Augusta i Maxa Terletzkich potem przez Eduarda i Gerharda Wittek przy Wilhelmstrasse. W 1906 r. Eduard Wittek stał się nadwornym dostawcą instrumentów na dwór księcia Fryderyka Leopolda z Prus uzyskując tytuł: „Nadworny Mistrz Budowy Organów Jego Królewskiej Wysokości Księcia Friedricha Leopolda von Preussen”, który widniał na tabliczkach przymocowanych do organów. Firma na przestrzeni lat wykonała instrumenty m.in. w Bazylice Mariackiej i w kościele Świętego Piotra i Pawła w Gdańsku, w katedrze św. Mikołaja, kościele św. Anny w Elblągu oraz w kościołach mieszczących się na terenie Prus Wschodnich i Zachodnich. W 1945 r. firma przestała istnieć.

    czytaj więcej