archiwum

Recenzje

Liryczne trzaski i szumy

To, że w Elblągu mamy różnorodnych wykonawców inspirujących się dokonaniami m.in. sceny songwriterskiej, gdzie dominującą rolę odgrywa minimalizm wykonawczy w postaci śpiewu i gitary akustycznej z wykorzystaniem m.in. elektronicznych ambientowych podkładów czy instrumentów klawiszowych nie powinno nikogo już dziwić. Jednym z takich wykonawców jest Ada Krawczuk występująca pod pseudonimem Lili Liliana, która do tej pory wydała własnym sumptem dwa autorskie materiały pt. „Szczaw” i „Bezśnieże” (EP) zawierające nagrania w „minimalistycznym stylu, pozornie delikatne, a jednak nie mogące – wbrew pozorom – rozpaść się, z minuty na minutę podnoszące nastrój”, które są dostępne na CD i cyfrowo.


Na swoim koncie ma także kompilację, wideoklipy oraz liczne koncerty m.in. z Nocną Lampką w Pubie Sąsiedzi oraz w Centrum Sztuki Galerii EL. W 2016 r. zagościła w utworze „Niezgoda” na płycie „Pod Kontrolą” Nocnej Lampki. Wydawnictwa jak przystało na niezależną tradycję są mocno limitowane i obecnie dostępne tylko na koncertach i wysyłkowo.

 

Utwór „Zmiany” Lili Liliany został umieszczony na kompilacji „Nowy Kanon Polskiej Piosenki” wydanej w tym roku przez Stowarzyszenie Kulturalne Opole. Za koncepcję płyty odpowiada dyrektor artystyczny Opole Songwriters Festival Roman Szczepanek ze Stowarzyszenia Kulturalne Opole, którego także usłyszymy na płycie pod szyldem Graftmann. „Nowy Kanon Polskiej Piosenki” to projekt będący rozwinięciem idei Opole Songwriters Festival międzynarodowej imprezy promującej wykonawców z nurtu piosenki autorskiej na której do tej pory wystąpili m.in.: Peter J. Birch, Tomasz Makowiecki, Karl Culley, Jacek Lachowicz, Anita Lipnicka i John Porter, Asia i Koty, JÓGA, Leman Acoustic, Kortez, Linda Sutti, Lilly Hates Roses, Erith.

 

– Roman Szczepanek: „Drogą konkursu wyłoniliśmy 9 utworów młodych i niszowych artystów, których twórczość jest warta naszym zdaniem więcej uwagi”.

 

Na płycie „Nowy Kanon Polskiej Piosenki” usłyszymy: Antek Sojka – „Utul mnie do snu”, Janek Samołyk – „Tak bardzo nie chcę” (przemyciliście rytm z „Atmosphere” Joy Division?), Marek Jałowiecki – „Porto Rain”, Gypsy & The Acid Queen – „Wilk”, Karlla – „1 + 1”, Erith – „Pośród traw”, Lili Liliana – „Zmiany”, Goń Charlie – „Śpij kochanie”, Bartosz Kaiser – „Barowe ćmy”.

 

Po przesłuchaniu płyty można odnieść wrażenie, że między wierszami unoszą się echa m.in. Joy Division, Björk, Sarah Jaffe, Blue Foundation, Sigur Rós, Cigarettes After Sex, Son Lux, Hindi Zahra, Yael Naim i... mógłbym tak bez końca. Jest to pewna wskazówka dla przyszłych słuchaczy, którzy nie znają wykonawców ze składanki czy warto sięgnąć po ten krążek. Smaczku całej płycie dodają zarejestrowane trzaski kabli, szumy wzmacniacza oraz skrzypienie krzeseł. Bonusowy utwór „Czy tylko Sophia Loren o miłości wszystko wie?” w wykonaniu Graftmanna wybudzi z prowizorycznej zadumy tych, którzy planowali przy kompilacji zasnąć.

 

 

KB, www.muzycznyelblag.pl, 15.07.2017, © (fragment recenzji, która ukazała się w całości w dziale Elbląskie Archiwalia Muzyczne na łamach portEl.pl)

  • Elbląska Encyklopedia Muzyczna IV

    Czwarta edycja multimedialnej książki Krzysztofa Bidzińskiego pt. „Elbląska Encyklopedia Muzyczna” wydana przez Elbląskie Towarzystwo Kulturalne zawiera na 400 stronach ponad 1000 haseł opisujących dzieje muzyczne miasta od XIII do XXI wieku. Opracowano biogramy solistów i zespołów, zawodowych, amatorskich, zakładowych, szkolnych, wojskowych i kościelnych chórów, orkiestr kameralnych i symfonicznych, grup mniejszości narodowych np. ukraińskich i romskich, zestawiono spis precentorów, kantorów, organistów wraz z instrumentarium, instytuty, akademie, konserwatoria, prywatne i państwowe szkoły i ogniska muzyczne oraz dzieje lutników, firm organmistrzowskich, dystrybutorów i producentów instrumentów, a także magazyny muzyczne. Premiera książki odbędzie się 22 stycznia o godz. 18 w Bibliotece Elbląskiej im. C. Norwida. Wstęp wolny. Zapraszamy!

    czytaj więcej
  • Cenzura kultury w Elblągu w PRL

    „Polska Rzeczpospolita Ludowa zapewnia obywatelom wolność słowa, druku, zgromadzeń, wieców, pochodów i manifestacji. Urzeczywistnieniu tej wolności służy oddanie do użytku ludu pracującego i jego organizacji, drukarni, zasobów papieru, gmachów publicznych i sal, środków łączności, radia oraz innych niezbędnych środków materialnych” – (Artykuł 71, Dziennik Ustaw 1952 nr 33, poz. 232, Konstytucja Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej). Tekst popularnonaukowy „Cenzura kultury w Elblągu w PRL (na przykładzie wspomnień i dokumentów)” opisuje w zarysie działalność cenzury, czyli Głównego Urzędu Kontroli Prasy, Publikacji i Widowisk z delegaturą w Elblągu, który funkcjonował w latach 1945-1990. 

    czytaj więcej
  • Radio-Spezialhaus in Elbing

    W pierwszej połowie lat 20. XX wieku w Prusach Wschodnich rozpoczęła nadawanie stacja Ostmarken-Rundfunk AG z Königsberga, która wraz z berlińską stacją Deutschlandsender była odbierana także w Elbingu. Zróżnicowany program radiowy z lat 20., 30. i 40. zawierał m.in. wiadomości, wykłady, bajki dla dzieci, emitowano muzykę rozrywkowej kameralnej orkiestry radiofonicznej oraz informacje propagandowe III Rzeszy.

    czytaj więcej
  • Funk Jello

    W ich muzyce dostrzegalne były brzmienia rapu wymieszane z hard-rockowym rytmem. Laureaci festiwali m.in. „Rock'n'law” w Węgorzewie – wygrali go w 1996 roku oraz „Jak'Em Troll” w Ostrołęce. Grali na festiwalu Antena Polska w Koszalinie w 1995 r. Nagrania Funk Jello były prezentowane na antenie Radia EL i w innych stacjach radiowych czy telewizyjnych. Zarejestrowali kilka materiałów demonstracyjnych oraz gościli na ogólnopolskich kompilacjach. Po zawieszeniu działalności Funk Jello, niektórzy muzycy udzielali się w grupach: Clon, Soja, Peaceful Cooperation.

    czytaj więcej
  • Orgelbauanstalt Terletzki-Wittek

    W 2017 roku mija 160 lat od założenia w 1857 roku firmy organmistrzowskiej „Orgelbauanstalt und Pianofortemagazin” prowadzonej przez 88 lat w początkowym okresie przez Augusta i Maxa Terletzkich potem przez Eduarda i Gerharda Wittek przy Wilhelmstrasse. W 1906 r. Eduard Wittek stał się nadwornym dostawcą instrumentów na dwór księcia Fryderyka Leopolda z Prus uzyskując tytuł: „Nadworny Mistrz Budowy Organów Jego Królewskiej Wysokości Księcia Friedricha Leopolda von Preussen”, który widniał na tabliczkach przymocowanych do organów. Firma na przestrzeni lat wykonała instrumenty m.in. w Bazylice Mariackiej i w kościele Świętego Piotra i Pawła w Gdańsku, w katedrze św. Mikołaja, kościele św. Anny w Elblągu oraz w kościołach mieszczących się na terenie Prus Wschodnich i Zachodnich. W 1945 r. firma przestała istnieć.

    czytaj więcej