archiwum

Wydawnictwa

Elbląska Encyklopedia Muzyczna IV

Czwarta edycja multimedialnej książki Krzysztofa Bidzińskiego pt. „Elbląska Encyklopedia Muzyczna” wydana przez Elbląskie Towarzystwo Kulturalne zawiera na 400 stronach ponad 1000 haseł opisujących dzieje muzyczne miasta od XIII do XXI wieku. Opracowano biogramy solistów i zespołów, zawodowych, amatorskich, zakładowych, szkolnych, wojskowych i kościelnych chórów, orkiestr kameralnych i symfonicznych, grup mniejszości narodowych np. ukraińskich i romskich, zestawiono spis precentorów, kantorów, organistów wraz z instrumentarium, instytuty, akademie, konserwatoria, prywatne i państwowe szkoły i ogniska muzyczne oraz dzieje lutników, firm organmistrzowskich, dystrybutorów i producentów instrumentów, a także magazyny muzyczne. Premiera książki odbędzie się 22 stycznia o godz. 18 w Bibliotece Elbląskiej im. C. Norwida. Wstęp wolny. Zapraszamy!


Przedstawiono również historię firm radiowo-telewizyjnych, stacji radiowych oraz radiowęzły aresztu śledczego, hospicjum, szkolne, miejskie i zakładowe, pracownie pocztówek dźwiękowych, studia nagraniowe, księgarnie i sklepy muzyczne, a także dzieje kin, sal i hal koncertowych, plenery muzyczne (amfiteatry, sceny tymczasowe), miejskie festiwale, kluby, puby, dyskoteki, kawiarnie, restauracje, spółdzielcze, zakładowe, miejskie, wojewódzkie, ludowe, ormowca, milicyjne i garnizonowe domy kultury, agencje artystyczne, fan kluby, biblioteki muzyczne, instytucje kultury oraz dzieje dzwonów i hejnału elbląskiego. Ponadto czytelnik dowie się także o cenzurze i represjach stosowanych wobec muzyków.

 

Na płycie DVD oprócz tekstu znajdują się materiały audiowizualne m.in. zdjęcia, plakaty, teksty piosenek, umowy, dyplomy, legitymacje, pocztówki, reklamy, rękopisy, bilety, a także muzyka, teledyski, koncerty, próby, fragmenty audycji radiowych, reportaże oraz filmy dokumentalne.

 

Warto zaznaczyć, że publikacja oprócz historii lokalnych zespołów, opisuje także losy muzyków, którzy wyjechali z miasta kontynuując działalność na scenach krajowych i zagranicznych. W książce znajdziemy również spis wydawnictw fonograficznych z lat 1974-2017 pod postacią pocztówek dźwiękowych, płyt gramofonowych i kompaktowych, kaset magnetofonowych, plików cyfrowych oraz wideoklipy, filmy i książki.

 

Publikacja ma za zadanie ocalić od zapomnienia lokalnych muzyków oraz animatorów i poprzez działania sympatyków idei utrwalić lokalne dziedzictwo kulturowe dla następnych pokoleń.


  

Fragmenty recenzji „Elbląskiej Encyklopedii Muzycznej” z lat 2009, 2013, 2017

 

 

 „Gdyby moje rodzinne miasto doczekało się tak wnikliwego opracowania dotyczącego lokalnej sceny muzycznej, jakim jest „Elbląska Encyklopedia Muzyczna”, skakałbym ze szczęścia. Autora zaś nakazałbym nosić w lektyce, zgłosiwszy to wcześniej w wolnych wnioskach obrad Rady Miasta Elbląga. Tytaniczna praca jaką wykonał Krzysztof Bidziński robi piorunujące wrażenie. To analityczne dzieło, w którym autor nie pominął żadnego wykonawcy działającego na przestrzeni setek (tak, tak) lat w Elblągu i okolicach. Znajdziemy tu zatem alfabetyczne opisy zespołów awangardowych, punkowych, metalowych, dyskotekowych czy hip-hopowych.


Mało tego. Autor nie podszedł do tematu po macoszemu, ponieważ w swym obszernym opracowaniu uwzględnił m.in. chóry, orkiestry, sklepy muzyczne, kluby, a nawet regionalnych sprzedawców instrumentów. Robi wrażenie, prawda? Wydaje się, że każdy wykonawca, nawet grający gdzieś w malutkiej piwnicy, został wytropiony przez Bidzińskiego i skrupulatnie opisany. W rzeczonych opisach wykonawców od – uwaga, 1237 roku, nie brak dat powstania zespołów, składów, opisów płyt, ilości zagranych koncertów itp. Iście benedyktyńska praca. Bezdyskusyjnie fantastyczna, kronikarska i bardzo pożyteczna pozycja dla mieszkańców Elbląga i okolic, którzy lubią i lubili słuchać muzyki”Wojciech Lis.

 

Dziennikarz muzyczny, autor książek „Decybelowy obszar radiowy” i „Metalowe wersety” oraz współautor „Jaskini hałasu”. Przez osiem lat związany z Radiem Leliwa w Tarnobrzegu, pisał także do fanzinów.

 

 

„Elbląska Encyklopedia Muzyczna” przypomina również o znaczeniu małych ojczyzn i lokalnych scen muzycznych, posiadających swoich artystów i bohaterów. Dzięki szerokiemu spektrum podjętego tematu czytelnik może zaobserwować zmiany zachodzące nie tylko na muzycznej scenie, ale również zmiany na poziomie społecznym tj. zaangażowanie w tworzenie wydarzeń muzycznych oraz około muzycznych w dekadach poprzednich, jak i współcześnie. „Elbląska Encyklopedia Muzyczna” jest książką niewątpliwie ciekawą. Autor wykonał tytaniczną pracę, przypominając o ludziach i miejscach, tworzących świat elbląskiej kultury muzycznej”Mateusz Torzecki.

 

Kulturoznawca, doktor nauk humanistycznych, kierownik Działu Wystaw i Edukacji Muzealnej w Muzeum Polskiej Piosenki w Opolu, autor książki „Okładki płyt. Rzecz o wizualnym uniwersum albumów muzycznych” oraz współautor albumu wystawowego „Polska Okładka Płytowa”.

 

 

„Publikacja („Wpływ ZPSM na życie Elbląga...”, będąca fragmentem EEM – przyp. red.) w dużej mierze poszerza wiedzę elblążan nt. funkcjonowania środowisk muzycznych naszego miasta od 1945 r. Szczególnie interesujący jest kontekst wpływu ZPSM na życie artystyczne Elbląga. Intrygująca jest kwestia – raczej na zawsze nierozstrzygnięta – od jakiego momentu zaczyna się profesjonalizm. (...)”Andrzej Korpacki.

 

Dyrektor Zespołu Państwowych Szkół Muzycznych im. Kazimierza Wiłkomirskiego w Elblągu.

 

 

„Elbląska Encyklopedia Muzyczna Krzysztofa Bidzińskiego to kopalnia wiedzy nie tylko na temat zespołów muzycznych wszelkich gatunków od muzyki punkowej po chóry kościelne, ale to przede wszystkim rodzaj swoistej kroniki kulturalnej miasta i regionu. Zaskakuje szeroka ilość wiadomości o najdrobniejszych nawet inicjatywach muzycznych, o zespołach, które istniały efemerycznie, a także spora dawka informacji o klubach muzycznych, studiach nagrań, stacjach radiowych, festiwalach i imprezach muzycznych w Elblągu i okolicach. Wielkie brawa dla autora za tak wnikliwe i dokładne potraktowanie tematu. Książka ta, to bezcenne źródło wiedzy dla miłośników muzyki, wszystkich lokalnych patriotów oraz dziennikarzy, których interesują sprawy kultury. Miałem wielką przyjemność wertując hasła Encyklopedii i wczytując się w życiorysy muzyków i animatorów życia kulturalnego Elbląga. Warto było, bo dzięki tej lekturze wiem wreszcie skąd pochodzi słynny dziennikarz, wydawca i dyrektor festiwalu w Opolu Roman Rogowiecki!”Krzysztof Skiba.

 

Wokalista w grupie Big Cyc, autor tekstów i książek, satyryk, aktor, konferansjer, felietonista, autor happeningów, współprowadził m.in. programy „Lalamido” w TVP2, „W tyle wizji” w TVP Info oraz Akademię Polskiego Rocka w Rock Cafe w Gdańsku.

 

 

„Chylę czoła! Zaiście benedyktyńska praca została tu wykonana, aby ‘ogarnąć’ wszelakie aspekty działalności muzycznej od czasów prehistorycznych (kto pierwszy rzucił kamień), aż po współczesność: ludzie, miejsca, organizacje, przedsięwzięcia, etc. Wagi Elbląskiej Encyklopedii Muzycznej nie umniejsza bynajmniej to, że dotyczy ledwie jednego miasta, nie największego nawet. Wręcz przeciwnie, jest to dowód jak wiele skarbów (pereł) czeka na swoje odkrycie (czyli wieprze). Elbląski metal Traumą, czyli byłym Thanatosem stoi - taką tezę mogę śmiało postawić po lekturze haseł niniejszego dzieła. Nie było i nie ma żadnego ‘poważnego’, ciężko-grającego przedsięwzięcia/projektu/zespołu przez który nie przewinąłby się choćby jeden (bo czasami było nawet kilku) z muzyków związanych z Traumą w różnych okresach jej działalności. Po owocach ją poznacie: Lafayn, Neandertal, Dar Semai, Immemorial, Mistrust, Demise, Enter Chaos – smakujcie do woli!”Jarosław „Anzelmo” Giers.

 

Dziennikarz muzyczny. Obecnie prowadzi audycję „Rzeźnia” w Antyradiu. Współpracuje z Musick Magazine oraz R'Lyeh' Zine. W przeszłości związany z Radiem Overground, Rozgłośnią Harcerską, RH Kontakt, Radiostacją, Rock Radiem Mazowsze, Atomic TV (MTV Polska), z magazynem Thrash'em All oraz z SPV Poland.

 

 

„O Elbląskiej Encyklopedii Muzycznej: Można powiedzieć że jest to sentymentalizm Autora, bo był czynnym Muzykiem. Można powiedzieć że jest pedantycznym Historykiem, na granicy obsesji weryfikowania i sprawdzania prawdy każdego szczegółu w książkach, które pisze. Można powiedzieć że jest fanatycznym Miłośnikiem swojego Regionu. Można. Można też powiedzieć że jest wspaniałym Idealistą. A ja chcę tylko powiedzieć, że dzięki takim Ludziom jak On i dzięki takim Książkom jak Ta, czytam i odkrywam nasz Kraj na nowo. Miejsca, Zdarzenia, Talenty, Nazwiska, Sztuka, Muzyka... Mówi się „Ojczyzna Ojczyzn”. Elbląg i Elbląskie. To Jego Ojczyzna i nasza wspólna Ojczyzna. Polska i Europejska. Syntetyczna opowieść o Talentach wartych pamiętania (i słuchania na zawsze – bo to Muzyka)”Walter Chełstowski.

 

Reżyser i producent programów i widowisk telewizyjnych. Twórca i organizator festiwalu w Jarocinie, właściciel studia nagraniowego CCS, pomysłodawca i założyciel kompanii ITC, wydawca programu „30 Ton – Lista, Lista, Lista przebojów” w TVP2, założyciel portalu CGM.PL – Codzienna Gazeta Muzyczna, były członek zarządu TVP, współzałożyciel Fundacji Wielkiej Orkiestry Świątecznej Pomocy.

 

 

„Każde miasto ma swoją historię, każde ma swoją muzykę, często nie znaną w innych miejscach. Wspaniale, że istnieją ludzie starający się zatrzymać dla potomnych informacje o tym, co działo się w ich mieście. Dlatego jestem pełen podziwu dla Pana Krzysztofa Bidzińskiego i jego pracy. Oczywiście nie będę udawał, że wcześniej wiedziałem o muzyce z Elbląga cokolwiek. Ot, kojarzyłem tylko zespoły Funk Jello i Dies Irae. Dzięki „Encyklopedii...” mogę stwierdzić, że posiadłem wiedzę przeogromną i to nie tylko na temat faktów dotyczących znanych w Polsce artystów (tu urodzili się Wanda Kwietniewska czy Ryszard Rynkowski), ale przede wszystkich tych, którzy działali lokalnie i szerzej nie są znani. „Encyklopedia...” jest dla nich dowodem, że było warto” Leszek Gnoiński.

 

Dziennikarz muzyczny. Publikował m.in. w Muzie, Codziennej Gazecie Muzycznej, Tylko Rocku oraz w Machinie. Autor książek m.in.: „Raport o Acid Drinkers”, „Kult Kazika”, „Myslovitz. Życie to surfing”, „Republika. Nieustanne tango”, współautor „Encyklopedii Polskiego Rocka”. Współautor filmów m.in.: „Historia Polskiego Rocka” (Discovery Historia TVN), „Beats of Freedom – Zew wolności” oraz „Jarocin, po co wolność”.

 

 

„Wydanie wersji elektronicznej „Elbląskiej Encyklopedii Muzycznej” 1945-2010 we wrześniu 2009 roku stało się faktem, a równocześnie wydarzeniem ważnym ze względu na dotkliwy brak materiałów o charakterze edukacji muzycznej i możliwościach udostępnienia – nagrań demonstracyjnych, ciekawych biogramów indywidualnych muzyków, historii regionalnych zespołów muzycznych, chórów i instytucji o charakterze wytwarzania i kreowania wartości kulturotwórczych... (...) samo zamierzenie jest szczytne i godne poparcia, gdyż stanowi nieodłączny element życia społeczno-kulturalnego w naszym mieście i regionie”Mieczysław Lenckowski.

 

Absolwent Filologii Polskiej na Uniwersytecie Gdańskim. Obecnie pracownik Biblioteki Elbląskiej im. C. Norwida. Wydał m.in. trzy tomiki wierszy. Jest członkiem Bractwa Języka Polskiego (Confraternitas Linguae Polonicae) i Stowarzyszenia Elbląski Klub Autorów.

 

 

K. Bidziński, Elbląska Encyklopedia Muzyczna, Elbląskie Towarzystwo Kulturalne, Elbląg 2018, wydanie IV, uaktualnione, s. 400, e-book, DVD BOX. ISBN 978-83-904023-7-6.

 

Do odczytu publikacji w formacie PDF czytelnik będzie potrzebował komputera z systemem co najmniej Windows, napęd DVD-ROM oraz programy do edycji tekstu, obrazu i dźwięku np. Adobe Reader, ACDSee, Winamp czy VLC. Tekst można także wydrukować i oprawić samodzielnie.

 

 

Zamówienia: redakcja@muzycznyelblag.pl lub muzycznyelblag@tlen.pl

  • Elbląska Encyklopedia Muzyczna IV

    Czwarta edycja multimedialnej książki Krzysztofa Bidzińskiego pt. „Elbląska Encyklopedia Muzyczna” wydana przez Elbląskie Towarzystwo Kulturalne zawiera na 400 stronach ponad 1000 haseł opisujących dzieje muzyczne miasta od XIII do XXI wieku. Opracowano biogramy solistów i zespołów, zawodowych, amatorskich, zakładowych, szkolnych, wojskowych i kościelnych chórów, orkiestr kameralnych i symfonicznych, grup mniejszości narodowych np. ukraińskich i romskich, zestawiono spis precentorów, kantorów, organistów wraz z instrumentarium, instytuty, akademie, konserwatoria, prywatne i państwowe szkoły i ogniska muzyczne oraz dzieje lutników, firm organmistrzowskich, dystrybutorów i producentów instrumentów, a także magazyny muzyczne. Premiera książki odbędzie się 22 stycznia o godz. 18 w Bibliotece Elbląskiej im. C. Norwida. Wstęp wolny. Zapraszamy!

    czytaj więcej
  • Cenzura kultury w Elblągu w PRL

    „Polska Rzeczpospolita Ludowa zapewnia obywatelom wolność słowa, druku, zgromadzeń, wieców, pochodów i manifestacji. Urzeczywistnieniu tej wolności służy oddanie do użytku ludu pracującego i jego organizacji, drukarni, zasobów papieru, gmachów publicznych i sal, środków łączności, radia oraz innych niezbędnych środków materialnych” – (Artykuł 71, Dziennik Ustaw 1952 nr 33, poz. 232, Konstytucja Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej). Tekst popularnonaukowy „Cenzura kultury w Elblągu w PRL (na przykładzie wspomnień i dokumentów)” opisuje w zarysie działalność cenzury, czyli Głównego Urzędu Kontroli Prasy, Publikacji i Widowisk z delegaturą w Elblągu, który funkcjonował w latach 1945-1990. 

    czytaj więcej
  • Radio-Spezialhaus in Elbing

    W pierwszej połowie lat 20. XX wieku w Prusach Wschodnich rozpoczęła nadawanie stacja Ostmarken-Rundfunk AG z Königsberga, która wraz z berlińską stacją Deutschlandsender była odbierana także w Elbingu. Zróżnicowany program radiowy z lat 20., 30. i 40. zawierał m.in. wiadomości, wykłady, bajki dla dzieci, emitowano muzykę rozrywkowej kameralnej orkiestry radiofonicznej oraz informacje propagandowe III Rzeszy.

    czytaj więcej
  • Funk Jello

    W ich muzyce dostrzegalne były brzmienia rapu wymieszane z hard-rockowym rytmem. Laureaci festiwali m.in. „Rock'n'law” w Węgorzewie – wygrali go w 1996 roku oraz „Jak'Em Troll” w Ostrołęce. Grali na festiwalu Antena Polska w Koszalinie w 1995 r. Nagrania Funk Jello były prezentowane na antenie Radia EL i w innych stacjach radiowych czy telewizyjnych. Zarejestrowali kilka materiałów demonstracyjnych oraz gościli na ogólnopolskich kompilacjach. Po zawieszeniu działalności Funk Jello, niektórzy muzycy udzielali się w grupach: Clon, Soja, Peaceful Cooperation.

    czytaj więcej
  • Orgelbauanstalt Terletzki-Wittek

    W 2017 roku mija 160 lat od założenia w 1857 roku firmy organmistrzowskiej „Orgelbauanstalt und Pianofortemagazin” prowadzonej przez 88 lat w początkowym okresie przez Augusta i Maxa Terletzkich potem przez Eduarda i Gerharda Wittek przy Wilhelmstrasse. W 1906 r. Eduard Wittek stał się nadwornym dostawcą instrumentów na dwór księcia Fryderyka Leopolda z Prus uzyskując tytuł: „Nadworny Mistrz Budowy Organów Jego Królewskiej Wysokości Księcia Friedricha Leopolda von Preussen”, który widniał na tabliczkach przymocowanych do organów. Firma na przestrzeni lat wykonała instrumenty m.in. w Bazylice Mariackiej i w kościele Świętego Piotra i Pawła w Gdańsku, w katedrze św. Mikołaja, kościele św. Anny w Elblągu oraz w kościołach mieszczących się na terenie Prus Wschodnich i Zachodnich. W 1945 r. firma przestała istnieć.

    czytaj więcej