archiwum

Wydawnictwa

Elbląska Encyklopedia Muzyczna (XIII-XXI w.)

„Elbląska Encyklopedia Muzyczna (XIII-XXI w.)” w limitowanym nakładzie 500 egzemplarzy została wydana w maju 2013 roku przez Elbląskie Towarzystwo Kulturalne. Premiera wydawnictwa oraz koncert duetu Anioły i Demony odbyła się 13 maja w Krużganku Centrum Sztuki Galeria EL.


 

„Elbląska Encyklopedia Muzyczna (XIII-XXI w.)” autorstwa Krzysztofa Bidzińskiego to multimedialna książka wydana na płycie DVD przez Elbląskie Towarzystwo Kulturalne. Trzecie wydanie encyklopedii zawiera wiadomości od XIII do XXI wieku oraz zaktualizowane dane z okresu 1945-2013 zebrane w latach 2005-2013. Nowe wydanie zawiera 218 stronicowy tekst (598 haseł), 46 filmów (teledyski, koncerty, próby), 168 utworów oraz 335 zdjęć. Płytę DVD wydano w limitowanym nakładzie 500 egz. z przeznaczeniem głównie dla środowisk naukowych i mediów, a także dla zespołów i sympatyków tematu. Encyklopedia opisuje dzieje solistów, zespołów, organistów, kantorów, chórów i orkiestr, a także kluby, puby, kawiarnie, instytucje, domy kultury, sklepy, stacje radiowe, radiowęzły oraz dzieje dzwonów, hejnału elbląskiego. Przedstawiono historię wydawnictw fonograficznych i teledyski. Publikacja obejmuje działalność wszystkich muzykujących, rodowitych elblążan (i nie tylko) działających w Elblągu i poza nim.

 

O książce wypowiedzieli się polscy animatorzy kultury, producenci (Jarocin, WOŚP, CGM.PL, TVP2, Akademia Polskiego Rocka), reżyserzy, autorzy (Beats of Freedom – Zew Wolności, Historia Polskiego Rocka, Encyklopedia Polskiego Rocka, Raport o Acid Drinkers, Kult Kazika, Myslovitz. Życie to surfing), muzycy, dziennikarze, publicyści (Discovery TVN Historia, Antyradio, Rozgłośnia Harcerska, Radiostacja, Tylko Rock, Machina, Muza, Atomic TV, Thrash'em All): Mieczysław Lenckowski, Walter Chełstowski, Krzysztof Skiba, Leszek Gnoiński, Jarosław Giers.

 

Fragmenty recenzji:

 

 

 „Wydanie wersji elektronicznej „Elbląskiej Encyklopedii Muzycznej” 1945-2010" we wrześniu 2009 roku stało się faktem, a równocześnie wydarzeniem ważnym ze względu na dotkliwy brak materiałów o charakterze edukacji muzycznej i możliwościach udostępnienia - nagrań demonstracyjnych, ciekawych biogramów indywidualnych muzyków, historii regionalnych zespołów muzycznych, chórów i instytucji o charakterze wytwarzania i kreowania wartości kulturotwórczych... (...) samo zamierzenie jest szczytne i godne poparcia, gdyż stanowi nieodłączny element życia społeczno-kulturalnego w naszym mieście i regionie” – Mieczysław Lenckowski. 

 

„O Elbląskiej Encyklopedii Muzycznej można powiedzieć że jest to sentymentalizm Autora, bo był czynnym Muzykiem. Można powiedzieć że jest pedantycznym Historykiem, na granicy obsesji weryfikowania i sprawdzania prawdy każdego szczegółu w książkach, które pisze. Można powiedzieć że jest fanatycznym Miłośnikiem swojego Regionu. Można. (...) A ja chcę tylko powiedzieć, że dzięki takim Ludziom jak On i dzięki takim Książkom jak Ta, czytam i odkrywam nasz Kraj na nowo. Miejsca, Zdarzenia, Talenty, Nazwiska, Sztuka, Muzyka (...) Mówi się „Ojczyzna Ojczyzn”. Elbląg i Elbląskie. To Jego Ojczyzna i nasza wspólna Ojczyzna. Polska i Europejska. Syntetyczna opowieść o Talentach wartych pamiętania (i słuchania na zawsze – bo to Muzyka)”Walter Chełstowski.

 

„Elbląska Encyklopedia Muzyczna Krzysztofa Bidzińskiego to kopalnia wiedzy nie tylko na temat zespołów muzycznych wszelkich gatunków od muzyki punkowej po chóry kościelne, ale to przede wszystkim rodzaj swoistej kroniki kulturalnej miasta i regionu. Zaskakuje szeroka ilość wiadomości o najdrobniejszych nawet inicjatywach muzycznych, o zespołach, które istniały efemerycznie, a także spora dawka informacji o klubach muzycznych, studiach nagrań, stacjach radiowych, festiwalach i imprezach muzycznych w Elblągu i okolicach. Miałem wielką przyjemność wertując hasła Encyklopedii (...) Warto było, bo dzięki tej lekturze wiem wreszcie skąd pochodzi słynny dziennikarz, wydawca i dyrektor festiwalu w Opolu Roman Rogowiecki!” Krzysztof Skiba.

 

„Każde miasto ma swoją historię, każde ma swoją muzykę, często nieznaną w innych miejscach. Wspaniale, że istnieją ludzie starający się zatrzymać dla potomnych informacje o tym, co działo się w ich mieście (...) Z Elbląga kojarzyłem zespoły Funk Jello i Dies Irae. Dzięki „Encyklopedii...” mogę stwierdzić, że posiadłem wiedzę przeogromną i to nie tylko na temat faktów dotyczących znanych w Polsce artystów (tu urodzili się Wanda Kwietniewska czy Ryszard Rynkowski), ale przede wszystkich tych, którzy działali lokalnie i szerzej nie są znani. „Encyklopedia...” jest dla nich dowodem, że było warto”Leszek Gnoiński.

 

„Chylę czoła! Zaiście benedyktyńska praca została tu wykonana, aby ‘ogarnąć’ wszelakie aspekty działalności muzycznej od czasów prehistorycznych, aż po współczesność: ludzie, miejsca, organizacje, przedsięwzięcia, etc. Wagi Elbląskiej Encyklopedii Muzycznej nie umniejsza bynajmniej to, że dotyczy ledwie jednego miasta, nie największego nawet. Wręcz przeciwnie, jest to dowód jak wiele skarbów (pereł) czeka na swoje odkrycie (czyli wieprze). Elbląski metal Traumą, czyli byłym Thanatosem stoi – taką tezę mogę śmiało postawić po lekturze haseł niniejszego dzieła...”  Jarosław Giers.

 

 

Zainteresowani publikacją proszeni są o kontakt: redakcja@muzycznyelblag.pl lub muzycznyelblag@tlen.pl

 

 TRWAJĄ PRACE NAD IV WYDANIEM KSIĄŻKI!!!

 

Do odczytu publikacji czytelnik będzie potrzebował komputera z systemem co najmniej Windows (DVD-ROM) i programy do edycji tekstu, obrazu i dźwięku np. Adobe Reader, ACDSee, Winamp czy VLC.

  • Elbląska Encyklopedia Muzyczna IV

    Czwarta edycja multimedialnej książki Krzysztofa Bidzińskiego pt. „Elbląska Encyklopedia Muzyczna” wydana przez Elbląskie Towarzystwo Kulturalne zawiera na 400 stronach ponad 1000 haseł opisujących dzieje muzyczne miasta od XIII do XXI wieku. Opracowano biogramy solistów i zespołów, zawodowych, amatorskich, zakładowych, szkolnych, wojskowych i kościelnych chórów, orkiestr kameralnych i symfonicznych, grup mniejszości narodowych np. ukraińskich i romskich, zestawiono spis precentorów, kantorów, organistów wraz z instrumentarium, instytuty, akademie, konserwatoria, prywatne i państwowe szkoły i ogniska muzyczne oraz dzieje lutników, firm organmistrzowskich, dystrybutorów i producentów instrumentów, a także magazyny muzyczne. Premiera książki odbędzie się 22 stycznia o godz. 18 w Bibliotece Elbląskiej im. C. Norwida. Wstęp wolny. Zapraszamy!

    czytaj więcej
  • Cenzura kultury w Elblągu w PRL

    „Polska Rzeczpospolita Ludowa zapewnia obywatelom wolność słowa, druku, zgromadzeń, wieców, pochodów i manifestacji. Urzeczywistnieniu tej wolności służy oddanie do użytku ludu pracującego i jego organizacji, drukarni, zasobów papieru, gmachów publicznych i sal, środków łączności, radia oraz innych niezbędnych środków materialnych” – (Artykuł 71, Dziennik Ustaw 1952 nr 33, poz. 232, Konstytucja Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej). Tekst popularnonaukowy „Cenzura kultury w Elblągu w PRL (na przykładzie wspomnień i dokumentów)” opisuje w zarysie działalność cenzury, czyli Głównego Urzędu Kontroli Prasy, Publikacji i Widowisk z delegaturą w Elblągu, który funkcjonował w latach 1945-1990. 

    czytaj więcej
  • Radio-Spezialhaus in Elbing

    W pierwszej połowie lat 20. XX wieku w Prusach Wschodnich rozpoczęła nadawanie stacja Ostmarken-Rundfunk AG z Königsberga, która wraz z berlińską stacją Deutschlandsender była odbierana także w Elbingu. Zróżnicowany program radiowy z lat 20., 30. i 40. zawierał m.in. wiadomości, wykłady, bajki dla dzieci, emitowano muzykę rozrywkowej kameralnej orkiestry radiofonicznej oraz informacje propagandowe III Rzeszy.

    czytaj więcej
  • Funk Jello

    W ich muzyce dostrzegalne były brzmienia rapu wymieszane z hard-rockowym rytmem. Laureaci festiwali m.in. „Rock'n'law” w Węgorzewie – wygrali go w 1996 roku oraz „Jak'Em Troll” w Ostrołęce. Grali na festiwalu Antena Polska w Koszalinie w 1995 r. Nagrania Funk Jello były prezentowane na antenie Radia EL i w innych stacjach radiowych czy telewizyjnych. Zarejestrowali kilka materiałów demonstracyjnych oraz gościli na ogólnopolskich kompilacjach. Po zawieszeniu działalności Funk Jello, niektórzy muzycy udzielali się w grupach: Clon, Soja, Peaceful Cooperation.

    czytaj więcej
  • Orgelbauanstalt Terletzki-Wittek

    W 2017 roku mija 160 lat od założenia w 1857 roku firmy organmistrzowskiej „Orgelbauanstalt und Pianofortemagazin” prowadzonej przez 88 lat w początkowym okresie przez Augusta i Maxa Terletzkich potem przez Eduarda i Gerharda Wittek przy Wilhelmstrasse. W 1906 r. Eduard Wittek stał się nadwornym dostawcą instrumentów na dwór księcia Fryderyka Leopolda z Prus uzyskując tytuł: „Nadworny Mistrz Budowy Organów Jego Królewskiej Wysokości Księcia Friedricha Leopolda von Preussen”, który widniał na tabliczkach przymocowanych do organów. Firma na przestrzeni lat wykonała instrumenty m.in. w Bazylice Mariackiej i w kościele Świętego Piotra i Pawła w Gdańsku, w katedrze św. Mikołaja, kościele św. Anny w Elblągu oraz w kościołach mieszczących się na terenie Prus Wschodnich i Zachodnich. W 1945 r. firma przestała istnieć.

    czytaj więcej