archiwum

Wydawnictwa

Elbląska Encyklopedia Muzyczna (XIII-XXI w.)

„Elbląska Encyklopedia Muzyczna (XIII-XXI w.)” w limitowanym nakładzie 500 egzemplarzy została wydana w maju 2013 roku przez Elbląskie Towarzystwo Kulturalne. Premiera wydawnictwa oraz koncert duetu Anioły i Demony odbyła się 13 maja w Krużganku Centrum Sztuki Galeria EL.


„Elbląska Encyklopedia Muzyczna (XIII-XXI w.)” autorstwa Krzysztofa Bidzińskiego to multimedialna książka elektroniczna wydana przez Elbląskie Towarzystwo Kulturalne na DVD. Trzecie wydanie encyklopedii zawiera wiadomości od XIII do XXI wieku oraz zaktualizowane dane z okresu 1945-2013 zebrane w latach 2005-13. Nowe wydanie zawiera 218 stronicowy tekst (598 haseł), 46 filmów (teledyski, koncerty, próby), 168 utworów oraz 335 zdjęć. Płytę DVD wydano w limitowanym nakładzie 500 egz. z przeznaczeniem dla środowisk naukowych i mediów. Pewna część przeznaczona jest dla zainteresowanych. Encyklopedia opisuje dzieje solistów, zespołów, organistów, kantorów, chórów i orkiestr, a także kluby, puby, kawiarnie, instytucje, domy kultury, sklepy, stacje radiowe, radiowęzły oraz dzieje dzwonów, hejnału elbląskiego. Przedstawiono historię wydawnictw fonograficznych i teledyski. Publikacja obejmuje działalność wszystkich muzykujących, rodowitych elblążan (i nie tylko) działających w Elblągu i poza nim.

 

O książce wypowiedzieli się polscy animatorzy kultury, producenci (Jarocin, WOŚP, CGM.PL, TVP2, Akademia Polskiego Rocka), reżyserzy, autorzy (Beats of Freedom – Zew Wolności, Historia Polskiego Rocka, Encyklopedia Polskiego Rocka, Raport o Acid Drinkers, Kult Kazika, Myslovitz. Życie to surfing), muzycy, dziennikarze, publicyści (Discovery TVN Historia, Antyradio, Rozgłośnia Harcerska, Radiostacja, Tylko Rock, Machina, Muza, Atomic TV, Thrash'em All): Walter Chełstowski, Krzysztof Skiba, Leszek Gnoiński, Jarosław Giers.

 

Fragmenty recenzji:

 

„O Elbląskiej Encyklopedii Muzycznej można powiedzieć że jest to sentymentalizm Autora, bo był czynnym Muzykiem. Można powiedzieć że jest pedantycznym Historykiem, na granicy obsesji weryfikowania i sprawdzania prawdy każdego szczegółu w książkach, które pisze. Można powiedzieć że jest fanatycznym Miłośnikiem swojego Regionu. Można. (...) A ja chcę tylko powiedzieć, że dzięki takim Ludziom jak On i dzięki takim Książkom jak Ta, czytam i odkrywam nasz Kraj na nowo. Miejsca, Zdarzenia, Talenty, Nazwiska, Sztuka, Muzyka (...) Mówi się „Ojczyzna Ojczyzn”. Elbląg i Elbląskie. To Jego Ojczyzna i nasza wspólna Ojczyzna. Polska i Europejska. Syntetyczna opowieść o Talentach wartych pamiętania. (i słuchania na zawsze – bo to Muzyka)”Walter Chełstowski.

 

„Elbląska Encyklopedia Muzyczna Krzysztofa Bidzińskiego to kopalnia wiedzy nie tylko na temat zespołów muzycznych wszelkich gatunków od muzyki punkowej po chóry kościelne, ale to przede wszystkim rodzaj swoistej kroniki kulturalnej miasta i regionu. Zaskakuje szeroka ilość wiadomości o najdrobniejszych nawet inicjatywach muzycznych, o zespołach, które istniały efemerycznie, a także spora dawka informacji o klubach muzycznych, studiach nagrań, stacjach radiowych, festiwalach i imprezach muzycznych w Elblągu i okolicach. Miałem wielką przyjemność wertując hasła Encyklopedii (...) Warto było, bo dzięki tej lekturze wiem wreszcie skąd pochodzi słynny dziennikarz, wydawca i dyrektor festiwalu w Opolu Roman Rogowiecki!” Krzysztof Skiba.

 

„Każde miasto ma swoją historię, każde ma swoją muzykę, często nieznaną w innych miejscach. Wspaniale, że istnieją ludzie starający się zatrzymać dla potomnych informacje o tym, co działo się w ich mieście (...) Z Elbląga kojarzyłem zespoły Funk Jello i Dies Irae. Dzięki „Encyklopedii...” mogę stwierdzić, że posiadłem wiedzę przeogromną i to nie tylko na temat faktów dotyczących znanych w Polsce artystów (tu urodzili się Wanda Kwietniewska czy Ryszard Rynkowski), ale przede wszystkich tych, którzy działali lokalnie i szerzej nie są znani. „Encyklopedia...” jest dla nich dowodem, że było warto”Leszek Gnoiński.

 

„Chylę czoła! Zaiście benedyktyńska praca została tu wykonana, aby ‘ogarnąć’ wszelakie aspekty działalności muzycznej od czasów prehistorycznych, aż po współczesność: ludzie, miejsca, organizacje, przedsięwzięcia, etc. Wagi Elbląskiej Encyklopedii Muzycznej nie umniejsza bynajmniej to, że dotyczy ledwie jednego miasta, nie największego nawet. Wręcz przeciwnie, jest to dowód jak wiele skarbów (pereł) czeka na swoje odkrycie (czyli wieprze). Elbląski metal Traumą, czyli byłym Thanatosem stoi – taką tezę mogę śmiało postawić po lekturze haseł niniejszego dzieła...”  Jarosław Giers.

 

 

Zainteresowani publikacją proszeni są o kontakt: redakcja@muzycznyelblag.pl lub muzycznyelblag@tlen.pl

 

 

Do odczytu publikacji czytelnik będzie potrzebował komputera z systemem co najmniej Windows (DVD-ROM) i programy do edycji tekstu, obrazu i dźwięku np. Adobe Reader, ACDSee, Winamp czy VLC.

  • Dyskografia Depeche Mode w polskiej fonografii

    Artykuł „Dyskografia Depeche Mode w polskiej fonografii (oficjalnej i pirackiej)” przedstawia głównie historię wydawnictw Depeche Mode opisaną na podstawie działalności około 60 polskich firm fonograficznych, które wydały w latach 1989-1994 na kasetach magnetofonowych m.in. albumy, single, maxi-single, bootlegi oraz albumy solowe członków Depeche Mode, dostępne ówcześnie m.in. w elbląskich kioskach Ruchu, na rynkach, w sklepach muzycznych umiejscowionych np. w Domu Handlowym „Jantar”, Hali Handlowej „Elzam” czy w sklepach wielobranżowych. 

    czytaj więcej
  • Neandertal

    Grupa powstała na początku lat 90. XX wieku. Pierwsze próby odbywały się w Klubie Środowisk Twórczych „Krypta”, w Kinie Orzeł czy w WOK. W Centrum Sztuki Galeria EL zarejestrowali materiał demonstracyjny pt. „Look And Go Away”. Wkrótce nastąpiły zmiany w składzie. Zespół rozpoczął także prace nad kolejnym materiałem demonstracyjnym pt. „Full Test Of Your Head”. Po tych wydarzeniach nastąpiła kolejna zmiana w zespole, kolejne próby i szlifowanie nowego materiału pt. „Start”.

    czytaj więcej
  • Elbląska fonografia w latach 1974-2015

    W styczniu 2016 r. ukazał się drukiem „Rocznik Elbląski, Tom XXVI”, 2015, Wydawnictwo Wilk Stepowy, Polskie Towarzystwo Historyczne, Biblioteka Elbląska im. C. Norwida. Publikacja zawiera wiele interesujących artykułów np. „Kino w Elblągu w latach 1945-2007” Marka Andrzejewskiego oraz „Elbląska fonografia w latach 1974-2015” Krzysztofa Bidzińskiego w którym przeczytamy w dość obszernym skrócie o 41-letniej historii elbląskiej fonografii na przykładzie dorobku fonograficznego rodowitych muzyków działających lokalnie i na wyjeździe. Sprawdź także uaktualnienie tekstu Elbląska fonografia w XX i XXI wieku.

    czytaj więcej
  • ARS

    Przed założeniem grupy ARS (z łaciny - sztuka) Wojciech Niedzielski muzykował w formacjach Szejtlandy, Depresion. Art Bit w składzie: Wojciech Niedzielski – gitara, trąbka; Jerzy Malicki – piano, puzon; Jerzy Zalewski – bas i Ryszard Rynkowski – śpiew, piano. Występowali m.in. w Zakładowym Domu Kultury „Zamech” przy ul. Stoczniowej. Na zaproszenie Mateusza Święcickiego w 1970 r. wzięli udział w widowisku muzycznym "Gdy zabrzmią trąbek dźwięki...", które odbyło się w Teatrze im. Stefana Jaracza w Olsztynie i Elblągu. Z przedstawieniem występowali również w Kętrzynie oraz innych teatrach do końca kwietnia 1970 r. W 1971 r. Wojciech Niedzielski wraz z Leszkiem Malickim wyjechali do Warszawy i dalej pod szyldem ARS w składzie już elbląsko-warszawskim kontynuowali działalność.

    czytaj więcej
  • LILI LILIANA – „Szczaw”, 2014, (CD)

    Nie jest to przypadek odosobniony, bowiem katalogi polskich niskonakładowych wydawców fonograficznych od lat obfitują w podobnie wydane produkcje. „Szczaw” Liliany to własnoręcznie wykonana okładka (digipack) z szarej tektury, pomalowana (jeszcze pachnie!) w fioletowo-zielone, niby od niechcenia paski z ręcznie wpisanymi danymi. W środku znajdziemy już drukowaną, rozkładaną mini książeczkę z tekstami i zdjęciami tworzącą (biorąc pod uwagę kierunek studiów Ady) filmowe kadry. Grzbiet przewiązano sznurkiem, a może kawałkiem włosów? Lili Liliana oprócz tego, że oczywiście śpiewa (po polsku!), gra na gitarze, perkusji, pianinie, dzwonkach i innych bliżej nie określonych instrumentach, a także odpowiada za produkcję albumu, który został zarejestrowany w domowym studiu.

    czytaj więcej