Mieszczańska kultura muzyczna była znacznie rozwinięta. Ogólnie biorąc, w polskim baroku muzycznym nurt laicki poważnie osłabł, wzrosło zaś znaczenie protestanckiej i katolickiej muzyki kościelnej. Rozwijały ją liczne kapele oraz chóry kościelne i szkolne. Równolegle pojawiały się jednak ciekawe inicjatywy rozwijania szeroko pojętej muzyki świeckiej. Już w 1639 roku powstało w Elblągu zrzeszenie miłośników muzyki, zwane kolegium muzycznym, którego działalność objęła w następnym stuleciu szerokie kręgi patrycjatu. Następną faza rozwoju, oznaczającą przełamanie dominanty typowo kościelnej muzyki baroku było organizowanie od połowy XVIII w. publicznych koncertów świeckich. Zyskały one sobie ogromna popularność.
Muzyka towarzyszyła także życiu pospólstwa miejskiego. Była nieodzownym elementem uroczystości weselnych, chrzcin i zabaw karnawałowych. Bawiono się chętnie i często, zwłaszcza w XVI i w początkach XVII w. Człowieka renesansu wyróżniała chęć zaznania pełni życia. Znane są bachusowe libacje patrycjatu bawiącego się w zamkniętym gronie, w ekskluzywnym i paramilitarnym Bractwie Św. Jerzego. Używanie trunków było powszechne. Podczas zabaw pospólstwa częste były bójki na noże. W początkach XVII w, rozluźnienie norm moralnych było tak duże, że rada zmuszona była do szeregu interwencji. Zarazem też, w 1606 r. władze miejskie nakazały godziny modłów ludności dla poprawy , jak pisały, „zepsutych obyczajów”. Władze miejskie ostro domagały się przestrzegania uchwalonych zakazów, przy czym kara tortur nie była wcale rzadkością. Nieodłącznym elementem spotkań towarzyskich patrycjatu były koncerty domowe. W domu rektora Seylera ojciec i kilkunastoletnie córki bawili gości ariami i duetami włoskimi, a także wykonywaniem sonat.
Stanisław Gierszewski, Elbląg, Przeszłość i teraźniejszość. Morskie, Gdańsk 1970
Polecamy czytelnikom wszystkie wydane (i nie tylko) w latach 2009-2025 elbląskie wydawnictwa muzyczne pod postacią płyt kompaktowych, DVD, kaset magnetofonowych, książek oraz plików cyfrowych (artykuły popularnonaukowe). Nakłady limitowane! Szczegóły w dziale wydawnictwa. Polecamy!
czytaj więcejWywiad z autorem książki „Elbląskie fonogramy (1969-2025)” został wyemitowany 7 czerwca 2025 r. o godz. 8:30 w Magazynie Reporterów Eski Elbląg 94,10 FM. Jak zwykle niezawodny Krzysztof Jaworski maglował Krzysztofa Bidzińskiego na temat jego nowej publikacji i przyszłych muzycznych pomysłów.
czytaj więcejSkładanka „Teraz My, Reszta Może Poczekać, Elbląg '94” ponownie dostępna na kasecie magnetofonowej! Nie jest to reedycja, a oryginalne 32-letnie wydanie kasety z 1994 r. Dostępnych jest obecnie kilkanaście kaset magnetofonowych odnalezionych w archiwum wydawcy Heaven. Dostępna jest także reedycja „Teraz My, Reszta Może Poczekać, Elbląg '94” wydana na płycie kompaktowej (CD) w 2024 r. Zainteresowanych zakupem zachęcamy do kontaktu: redakcja@muzycznyelblag.pl.
czytaj więcejNiebanalne teksty oraz treściwie zaaranżowane instrumentarium przesiąknięte zamerykanizowanym brzmieniem wyskakują z pudełka po odpaleniu maxi singla Neuroiny wydanego własnym sumptem w październiku br. Niekonwencjonalne struktury kompozytorskie, niskie łamane brzmienia, ciekawe efekty oraz współgrający polskojęzyczny śpiew zawarto w trzech reprezentujących grupę utworach. „Bezsenność”, „Horyzont Zdarzeń” oraz „Dzieci Pana B” z pewnością nie pozwolą słuchaczowi od ręki zepchnąć tego materiału pomiędzy półki i pozwolić na romans z kurzem.
W latach 2024-2026 bezpłatna gazeta JazzPRESS wydawana przez Fundację Popularyzacji Muzyki Jazzowej „EuroJAZZ” w Warszawie była w Elblągu dystrybuowana przez Krzysztofa Bidzińskiego (EAM) w lokalach i instytucjach: Pubie Sąsiedzi, Pubie Specjal, Pubie Beczka, Kawiarni Za Rogiem, Caffee Przystań Klubokawiarnia, Klubie Mjazzga, Klubie Środowisk Twórczych „Krypta”, Centrum Spotkań Europejskich „Światowid”, Teatrze im. Aleksandra Sewruka, Bibliotece Elbląskiej im. Cypriana Norwida oraz w Zespole Państwowych Szkół Muzycznych im. Kazimierza Wiłkomirskiego.
czytaj więcej